Kodiak (28-08-2007)

We zijn weer terug in Anchorage waar het ineens 23 graden is; het veranderd hier per dag!
Net terug gekomen van Kodiak eiland, waar we een van onze meest indrukwekkende ervaringen ooit hebben beleefd! Samen met bioloog Harry Dodge en zijn vrouw Brigit, hond Ruben, en een ander (Australisch) koppel zijn we 3 1/2 dag op pad geweest tussen de grizzlies. Eerlijk waar, we wisten niet wat we meemaakte, helemaal geweldig. Met de boot vertrokken we naar de plek waar we ons kamp zouden opzetten, daar bleven de camping spullen achter. Vanaf daar vetrokken we dagelijks te voet en verbleven dan de hele dag in de wildernis. Het was ontzettend spannend want het ging als volgt:
We waren nog geen 10 minuten lopend op pad toen we een berin met 2 welpen in het lage zeewater zagen staan. We verscholen ons in het gras langs het strand (keien/steentjes) zo zaten we daar een paar minuten van flinke afstand te kijken toen we ineens gerommel dicht bij in het gras achter ons hoorden. Brigit fluisterde kordaat: "er zit een beer achter jullie, niet bewegen, absoluut niet bewegen!!"
We hoorden gegrom en gehijg, maar al gauw was dat verdwenen: de beer was voor ons gevlucht.
Vervolgens gingen we verder op pad. Dat gaat dan dus gewoon dwars door dat hoge gras heen waar al die beren (in dit gebied: 250 tot 400 per vierkante km!!!) in liggen uit te rusten van het vissen. Allemachtig, we wisten even niet hoe we het hadden; overal zag je grote platte stukken gras, waar die beesten net hadden gelegen. Maar goed, we hobbelden zenuwachtig achter Harry en Brigit aan en werden weer wat rustiger. We moesten een beekje oversteken en ik (Daan) stond dat lekker te filmen totdat Brigit ineens hard fluisterde: "Terug, terug!! Er zit een bier links van ons!" En inderdaad, slechts 20 meter van ons vandaan dook ineens een beer op uit het gras. Daar sta je dan, oog in oog met een grizzlie......
Verderop hadden we nog een confrontatie met een berin met twee welpjes die wij niet gezien hadden. Zij ons ook niet, pas toen we op 15 meter oog in oog met elkaar stonden schrokken we allemaal! Gelukkig schrokken de beren nog het hardst en renden direct al mokkend weg.
Zo kunnen we nog wel even doorgaan, maar we zijn moe van al deze indrukken en stoppen even voor nu. We hebben in ieder geval genoeg leuke foto's en film kunnen maken.

Groetjes maar weer Ser & Daan




Het vliegtuigje waarmee we naar de lodge vlogen samen met David & Dorelle











Ons kamp waar we sliepen tijdens de trekking op Kodiak