Duiken in Palau

Na een vlucht van 12 uur naar Manila, 8 uur slapen in een hotel en vervolgens nog een 2 1/2 half uur vliegen, waren we dan eindelijk aangekomen op Palau.
De palmbomen en warmte (net boven de 30 graden) kwamen ons al tegemoet.
Het is hier ontzettend mooi; zon, zee, koraal en jungle... Jammer alleen dat het stadje Koror een beetje Amerikaans is van opzet: een weg met dan aan weerszijden winkels en restaurants. Dus als je wat wil eten 's avonds zit je dus niet prachtig met uitzicht op zee of jungle...nee; je kijkt op de weg.
Nou dan blijven we maar een beetje in de buurt van het hotel...
We hebben inmiddels wel wat rondgevraagd naar iets knussers, dus even kijken waar we nog terecht komen.
Het is wel erg rustig qua toeristen, dat is op zich wel fijn, maar het nadeel is dat je meestal met z'n tweeen in een restaurant zit....Schijnt toch de invloed van de crisis te zijn, want normaal is het een stuk drukker.
Maar goed, uiteindelijk zijn we elke dag helemaal versleten van de duiktrips, dus we zijn toch niet tot veel in staat.

En wat dat duiken betreft zit het hier wel goed! We hadden wat opstart problemen qua jetlag en overgang van rond het vriespunt naar 30 graden etc.etc.
De eerstvolgende dag helemaal niks gedaan om bij te komen, maar vrijdag gaan duiken. Ik (Daan) heb na de tweede duik even de "vissen moeten voeren", zoals dat heet...oftewel: overgeven. Maar daarna voelde ik me meteen weer prima.
De volgende dag moest Ser na het duiken snel een toilet opzoeken, om vervolgens met 38,5 graden koorts op bed te belanden, waar hij de volgende dag ook nog lag....
Ik ben wel gewoon gaan duiken, want verder is hier helemaal niks te doen.
Afijn, Ser kon de volgende dag ook weer aanhaken en nu zitten we er helemaal in gelukkig...
We hebben al prachtige dingen gezien: schildpadden, haaien, baracuda's etc.etc.
We hebben ook weer wat nieuws gedaan: "haken".
Dat betekent met de stroom mee gaan om je op een gegeven moment in de wat sterkere stroom op de hoek van een rif, bovenop, vast te zetten aan een rots met een rifhaak aan een lijn die vastzit aan je trimvest. Vervolgens blaas je je vest ietsje op en dan hang je in de stroming strak aan de lijn, Een soort kytesurfen, maar dan onder water, zeg maar. Echt gaaf, want vervolgens komen er heel wat haaien langszwemmen, heel dichtbij. Witpunt- en grijze rifhaaien...echt een geweldige sensatie.
Afijn, we vermaken ons hier prima in dit tropische oord...
Hierbij wat foto's die een beetje gelukt zijn, want het valt niet mee ook nog goed te fotograferen onder water.