Vietnam (augsutus 2002)

Vietnam, tja….wat moet je daar nu over zeggen. Nou ja, maar gewoon zoals het is: Vietnam is 1 groot gekkenhuis van mensen die de hele dag iets van je willen. Zodra je je kamer achter je laat en je op straat begeeft beginnen er op zeer opdringerige wijze mensen vragen te stellen of tegen je aan te praten. “You want shoeshine? You want postcards? You want motorbike? You want books? You want sunglasses? Are you married? You have children? You buy book for me?” etc. etc. etc.
En als je deze mensen netjes te woord hebt gestaan en je loopt drie meter verder dan begint de volgende groep mensen: You want shoeshine? You want postcards? You want motorbike? You want books? You want sunglasses? Are you married? You have children? You buy book for me?” etc. etc. etc
Rustig ergens zitten gaat niet, zelfs niet gewoon in een parkje of op een bankje aan de waterkant. Werkelijk elke stap die je zet gaat dit door, totdat je je kamer weer invlucht!
En tuurlijk, het is logisch; deze mensen willen ook een bestaan op bouwen en proberen hun graantje mee te pikken, maar ja…je wilt ook weleens gewoon met rust gelaten worden.
Natrang, daar hadden we naar uitgekenen. Blij dat we bij een strand zouden aankomen: lekker rustig bijkomen, dachten we. Ook daar ging het vragenstellen gewoon door waar die in de bus was opgehouden.
Er was daar een terras waarop een bord stond met een tekst in de trant van: “hassle free terrace, no sellers allowed”. Dat vonden we toch wel een beetje overdreven, mede door het begrip wat we hebben voor de situatie van de mensen.
Maar we moeten toegeven dat er uiteindelijk toch een moment kwam waarop we het gewoon even zat waren en toch op dat terras terecht zijn gekomen.

Afgezien van deze toestanden, is Vietnam best een mooi land en uiteraard zeer interessant door de geschiedenis ervan. We hebben dagelijks ‘s avonds op straat doorgebracht tussen diezelfde kaart- en boekenverkopers. Dan hangt er een heel andere sfeer; gemoedelijker en rustiger. Daar hebben we, onder het genot van een tapbiertje uit een soort koelbox en pelpinda's, veel geleerd over de geschiedenis en de situatie van dit land en zijn inwoners.


Overal op straat vind je propaganda


Varkens worden, levend, achter op de brommer vervoerd


Het lokale openbaar vervoer, met kippen en al op het dak...