Botswana, 1 oktober 2008
Jammer dat we geen foto's kunnen toevoegen (kabeltje niet bij ons), want woorden schieten weer te kort.
We hebben al heel wat trips gemaakt in deze regio, en ook nu is het weer even fantastisch als altijd.
Zaterdag 20 september aangekomen in Maun. Maandag zijn we onze tocht begonnen; eerst via South Gate, Third bridge en North gate camp door Moremi National Park getrokken. North gate sprong eruit qua prachtige natuur. 's Ochtends en eind van de middag gingen we daar rondrijden over de vlaktes die groen waren en vol dieren (impala's, kudu's, gnoes, waterbok, bushboks en wrattenzwijnen).
In het regenseizoen moet flink wat water gevallen zijn, want hier en daar is het nog behoorlijk nat en dus groen. In die plassen zit dan nog weleens een eenzaam nijlpaard of krokodilletje.
In North Gate wel veel last gehad van bavianen. Als je 1 seconde niet oplet zitten ze bovenop je tafel met je zak pasta in de hand. De volgende seconde zitten ze er mee in de boom. Dat klinkt grappig, maar is best eng, want ze komen veel te dichtbij en zijn niet meer echt bang voor mensen: oppassen dus!
Zaterdag de 27e zijn we vanuit Moremi (south gate) via een prachtige tocht langs de groene restanten van het regenseizoen (dus vol met alle eerder genoemde dieren) in Savuti (Chobe National Park) terechtgekomen. We zijn hier ook al eens in 2004 geweest. Dat was toen in mei en totaal anders dan nu.
Het is hier nu droog en af en toe extreem heet. Ze hebben echter een pomp neergezet die een drinkplaats vult, nog geen kilometer van de campsite.
Wat er daardoor zich 's avonds allemaal om ons heen verzamelt is echt bizar!
Het lijkt echt "de zoete inval" wel.
In 1 nacht hebben we hier gezien: honingdassen, olifanten, hyena en een luipaard.
Even voor de duidelijkheid: gewoon om ons heen, terwijl wij buiten voor de auto zitten met een wijntje! (dat is nu 2 dagen geleden)
Vooral dat luipaard dat was wel een heel bijzondere ervaring. We hadden de boel opgeruimd ( dat wil zeggen: alles de auto in, want de hyena's knagen aan alles. Zelfs aan de hangmat, hebben we ervaren)
De lampen als laatste in ons hand en we wilden net de trap op onze tent in. Toen hoorden we geklauw in de boom pal naast onze auto. Daarna een plof op de grond, daarna weer een hoop geritsel en weer een doffe plof op de grond in het zand. Vervolgens rende er duidelijk iets weg van ons.
Het was hartstikke donker en we schrokken. We zagen niets maar het moest wel iets groots zijn.
Toen we met de zaklamp schenen zagen we 2 groene ogen reflecteren. Het begon te lopen en we zagen de contouren van een "grote kat": een luipaard!
We hebben m een tijdje gevolgd met de lamp om vervolgens alsnog naar bed te gaan.....
Afijn...het is hier nooit saai!
We zitten nu in Kasane, overmorgen vertrekken we naar Kaudom, Namibië. Een erg verlaten gebied, maar wel vol met dieren...
Weer een dag of 6 de bush in en dan schrijven we weer wat.
Gegroet allen!

2 opmerkingen:
Wauw wat spannend allemaal. Ik zit hier, erg jaloers te zijn, achter mijn bureautje. Heel veel plezier in het oerwoud.
Veel liefs,
Andrea
nou geniet er maar goed van wij regen hier weg.
Zorg wel dat jullie heel huids terugkomen.
En wat betreft de foto's die zien we later dan maar.
liefs Rudolphia en natuurlijk de tonneellies
Een reactie posten